Car Of The Year 2012: Νικητής το Opel Ampera / Chevrolet Volt
Monday, March 5, 2012
Το Opel Ampera/Chevrolet Volt είναι ο νικητής της τελικής ψηφοφορίας «Car Of The Year 2012»
Η επίσημη εκδήλωση για την ανακοίνωση του «Αυτοκινήτου της Χρονιάς 2012» πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της διεθνούς έκθεσης της Γενεύης και μεταδόθηκε ζωντανά μέσω του Διαδικτύου. Η τελική κατάταξη, με βάση τους ψήφους που έλαβαν τα 7 αυτοκίνητα από τα μέλη της Επιτροπής COTY (ακρωνύμιο του Car Of The Year) έχει ως εξής:
1. Opel (Vauxhall) Ampera/Chevrolet Volt 330 ψήφοι
2. Volkswagen Up! 281
3. Ford Focus 256
4. Range Rover Evoque 186
5. Fiat Panda 156
6. Citroen DS5 144
7. Toyota Yaris 122
Για την Opel ήταν η τέταρτη φορά που ψηφίστηκε μοντέλο της ως Αυτοκίνητο της Χρονιάς (1985 Kadett, 1987 Omega, 2009 Insignia, 2011 Ampera), ενώ για την Chevrolet η πρώτη.
Car Of The Year: Ο θεσμός
Όπως είναι γνωστό, η Επιτροπή COTY (ακρωνύμιο του Car Of The Year) αποτελείται από επιλεγμένους Ευρωπαίους δημοσιογράφους του αυτοκινητιστικού τύπου που ψηφίζουν διαδοχικά για να αναδείξουν το νικητή. Ανάμεσά τους συμπεριλαμβάνεται εδώ και λίγα χρόνια και ο διευθυντής των «4Τροχών» κ. Στράτης Χατζηπαναγιώτου. Η πρώτη ανάλογη ψηφοφορία έγινε το 1964. Εμπνευστής της ιδέας ήταν ο Ολλανδός δημοσιογράφος Fred van der Vlugt του περιοδικού AutoVisie, ο οποίος συγκέντρωσε 26 επαγγελματίες δοκιμαστές αυτοκινήτων από εννέα διαφορετικές χώρες. Σήμερα στην επιτροπή συμμετέχουν συνολικά 59 δημοσιογράφοι από 23 ευρωπαϊκές χώρες. Πρωτεύοντα ρόλο στη ψηφοφορία διαδραματίζουν πέντε χώρες, οι οποίες διαθέτουν μονάδες παραγωγής αυτοκινήτων. Αυτές έχουν από έξι ψήφους η καθεμία και είναι οι: Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία και Μ. Βρετανία. Απαραίτητη προϋπόθεση για να συμπεριληφθούν τα νέα μοντέλα ανάμεσα στους υποψήφιους για τον τίτλο είναι να έχει αρχίσει η διάθεσή τους σε τουλάχιστον πέντε ευρωπαϊκές χώρες και να αριθμούν 5.000 μονάδες.
CAR OF THE YEAR 1964-2011
ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ
1964 Rover 2000
1965 Austin 1800
1966 Renault 16
1967 Fiat 124
1968 NSU Ro 80
1969 Peugeot 504
1970 Fiat 128
1971 Citroën GS
1972 Fiat 127 239
1973 Audi 80
1974 Mercedes 450S
1975 Citroën CX
1976 Simca 1307-1308
1977 Rover 3500
1978 Porsche 928
1979 Simca-Chrysler Horizon
1980 Lancia Delta
1981 Ford Escort
1982 Renault 9
1983 Audi 100
1984 Fiat Uno
1985 Opel Kadett
1986 Ford Scorpio
1987 Opel Omega
1988 Peugeot 405
1989 Fiat Tipo
1990 Citroen XM
1991 Renault Clio
1992 Volkswagen Golf
1993 Nissan Micra
1994 Ford Mondeo
1995 Fiat Punto
1996 Fiat Bravo/Brava
1997 Renault Mégane Scénic
1998 Alfa Romeo 156
1999 Ford Focus
2000 Toyota Yaris
2001 Alfa Romeo 147
2002 Peugeot 307
2003 Renault Mégane
2004 Fiat Panda
2005Toyota Prius
2006 Renault Clio
2007 Ford S-Max
2008 Fiat 500
2009 Opel Insignia
2010 Volkswagen Polo
2011 Nissan Leaf
Chevrolet Volt / Opel Ampera: Με λίγα λόγια
Το πλεονέκτημα των Ampera/Volt σε σχέση με τα αμιγώς ηλεκτρικά αυτοκίνητα είναι ότι δεν απαιτείται ειδική υποδομή στους δρόμους, προκειμένου να φορτιστούν στο ενδιάμεσο μιας σχετικά μεγάλης διαδρομής. Το μόνο που χρειάζεται είναι να έχει ο κάτοχός του αυτοκινήτου πρόσβαση σε μια κοινή πρίζα ώστε να αξιοποιεί το πλεονέκτημα της ηλεκτροκίνησης. Αν, λοιπόν, οι καθημερινές σας μετακινήσεις είναι μέχρι 80 χλμ., μπορεί να περάσει ένας ολόκληρος χρόνος και να μη βάλετε ποτέ βενζίνη! Στην πράξη, αυτό δεν πρόκειται να συμβεί, όμως αναμφίβολα θα πετύχετε μια μοναδική επίδοση κατανάλωσης, πολύ χαμηλότερη ακόμα και από εκείνη ενός υβριδικού αυτοκινήτου.
Το Opel Ampera/Chevrolet Volt, ανάλογα με τις συνθήκες κίνησης και κατάστασης φόρτισης της μπαταρίας, διαθέτει τέσσερις τρόπους λειτουργίας, αξιοποιώντας συνδυαστικά το ηλεκτρικό μοτέρ των 150 ίππων, τη γεννήτρια φόρτισης της μπαταρίας και το 1.400άρη βενζινοκινητήρα των 84 ίππων, με στόχο τη βέλτιστη απόδοση του συστήματος. Με την μπαταρία φορτισμένη και χαμηλές ταχύτητες κίνησης, η ισχύς παρέχεται αποκλειστικά από τον κύριο ηλεκτροκινητήρα των 150 ίππων. Γεννήτρια και κινητήρας εσωτερικής καύσης παραμένουν αμέτοχοι στην κίνηση του αυτοκινήτου. Όταν οι ταχύτητες ανέβουν, η γεννήτρια λειτουργεί ως κινητήρας επικουρικά με το κυρίως ηλεκτρικό μοτέρ, ενώ μειώνεται η σχέση μετάδοσης στο πλανητικό σύστημα γραναζιών, έτσι ώστε και τα δύο μοτέρ να λειτουργούν σε πιο χαμηλές στροφές, όπου αποδίδουν καλύτερα.
Όταν η μπαταρία «αδειάσει» (ποτέ δεν εξαντλείται τελείως, καθώς διατηρεί ένα συγκεκριμένο ελάχιστο επίπεδο φόρτισης), τότε ο βενζινοκινητήρας τίθεται σε λειτουργία και μέσω ενός συμπλέκτη κινεί τη γεννήτρια, φορτίζοντας έτσι την μπαταρία. Τέλος, στην περίπτωση που η μπαταρία βρίσκεται στο ελάχιστο της φόρτισης και απαιτηθεί πλήρης επιτάχυνση, για αμεσότερη απόκριση, αντί ο βενζινοκινητήρας να κινεί τη γεννήτρια για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος, στέλνει την κίνηση απευθείας στους τροχούς.
Τέσσερα mode λειτουργίας
Ανάλογα με τις απαιτήσεις ισχύος και φόρτισης, το σύστημα κίνησης του Ampera/Volt λειτουργεί με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους:
1. Ηλεκτροκίνηση σε χαμηλές ταχύτητες
Δεδομένου ότι η ενέργεια της μπαταρίας δεν έχει εξαντληθεί, για κίνηση σε χαμηλές ταχύτητες η ισχύς παρέχεται αποκλειστικά από τον κύριο ηλεκτροκινητήρα των 150 ίππων, τραβώντας ρεύμα από την μπαταρία μέσω του inverter. Το πλανητικό σύστημα γραναζιών είναι κλειδωμένο, οπότε ο «ήλιος» (σχέση 3,24:1) στέλνει τη ροπή στους τροχούς απευθείας. Γεννήτρια και κινητήρας εσωτερικής καύσης δε συμμετέχουν καθόλου.
2. Ηλεκτροκίνηση σε υψηλές ταχύτητες
Όταν η ταχύτητα αυξηθεί, τα πλανητικά γρανάζια ξεκλειδώνουν και αρχίζουν να περιστρέφονται σε τροχιά γύρω από το κεντρικό γρανάζι «ήλιος». Το σύστημα συνδέεται και με τη γεννήτρια, η οποία λειτουργεί ως κινητήρας σε αυτήν τη φάση. Οι δύο -πλέον- ηλεκτροκινητήρες περιστρέφονται σε αργές σ.α.λ., όπου και αποδίδουν καλύτερα, με τα γρανάζια να πραγματοποιούν τον απαραίτητο υποπολλαπλασιασμό της σχέσης μετάδοσης (λόγος 2,16:1), ώστε οι τροχοί του αυτοκινήτου να περιστρέφονται ταχύτερα.
3. Βενζινοκινητήρας σε λειτουργία, χαμηλές ταχύτητες
Όταν η μπαταρία φθάσει το χαμηλότερο επιτρεπτό επίπεδο φόρτισης, ο κινητήρας των 1,4 λίτρων συνδέεται με τη γεννήτρια μέσω του τρίτου συμπλέκτη. Σε χαμηλές ταχύτητες, ο κύριος ηλεκτροκινητήρας κινεί το όχημα μόνος, μέσω του σετ γραναζιών (κλειδωμένο στο 3,24:1, όπως στην περίπτωση 1). Η γεννήτρια παίρνει κίνηση από το βενζινοκινητήρα, κρατώντας συνεχώς την μπαταρία σε επίπεδο μίνιμουμ φόρτισης, στέλνοντας απλώς το απαιτούμενο ρεύμα στο inverter και μην επιχειρώντας να τη φορτίσει. Η Chevrolet θεωρεί ότι ο αποδοτικότερος τρόπος πλήρους φόρτισης της μπαταρίας είναι η... πρίζα.
4. Βενζινοκινητήρας σε λειτουργία, υψηλές ταχύτητες
Όπως στην ηλεκτροκίνηση με υψηλές ταχύτητες, έτσι και όταν η μπαταρία έχει σχεδόν εξαντληθεί, κινητήρας και γεννήτρια στέλνουν ροπή στους τροχούς μέσω μειωμένης σχέσης (2,16:1) από το πλανητικό σύστημα γραναζιών. Η διαφορά εδώ είναι ότι η γεννήτρια κινείται από το βενζινοκινητήρα, δίνοντας ταυτόχρονα το απαραίτητο ρεύμα στην μπαταρία. Στην ακραία περίπτωση που απαιτηθεί πλήρης επιτάχυνση με την μπαταρία στο μίνιμουμ, ο βενζινοκινητήρας μπορεί να στείλει ροπή απευθείας στους τροχούς μέσω του τρίτου συμπλέκτη και του γραναζιού που γυρίζει περιμετρικά των πλανητικών.
ΚΥΒΙΣΜΟΣ 1.398 κ.εκ.
ΜΕΓ. ΙΣΧΥΣ Β/Κ 84 ίπποι/4.800 σ.α.λ.
ΜΕΓ. ΙΣΧΥΣ Η/Κ 150 ίπποι
ΜΕΓ. ΡΟΠΗ Η/Κ 37,5 χλγμ.
ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΕΜΠΡΟΣ Γόνατα ΜακΦέρσον, αντιστρεπτική
ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΠΙΣΩ Ημιάκαμπτος άξονας
ΜΗΚ.xΠΛ.xΥΨ. 4.498x1.788x1.430 χλστ.
ΜΕΤΑΞΟΝΙΟ 2.685 χλστ.
ΒΑΡΟΣ 1.715 κιλά
0-100 χλμ./ώρα 9,0 δλ.
ΤΕΛΙΚΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ 161 χλμ./ώρα 
πηγή:4troxoi.gr
Καταρράκτες Ιγκουαζού...
Οι καταρράκτες Ιγκουαζού βρίσκονται στα σύνορα Αργεντινής και Βραζιλίας. Αποτελούνται από 275 καταρράκτες, απλώνονται σε πλάτος 2 χιλιομέτρων και ο όγκος του νερού που πέφτει φτάνει κατά μέσο όρο τα 1,3 εκατομμύρια λίτρα ανά δευτερόλεπτο. Όλο αυτό γίνεται πιο εντυπωσιακό από το παρθένο δάσος που τους περιτριγυρίζει αλλά και το θαυμάσιο σχήμα τους, που σε σημεία σου δημιουργεί την εντύπωση πως βρίσκεσαι κυκλωμένος από υδάτινα τείχη.
Ο Τιτανικος υπό κατασκευή στα ναυπηγεία Harland και Wolff στο Μπέλφαστ το 1911 και η....τραγωδία
Ο Τιτανικός (RMS TITANIC ή SS TITANIC) ήταν ένα βρετανικό υπερωκεάνιο επιβατηγό πλοίο, που ναυπηγήθηκε από τα ναυπηγεία Harland και Wolff, στο Μπέλφαστ, για την εταιρία "White Star Line". Ο Τιτανικός αποτελούσε στην εποχή του κυριολεκτικά ένα θαύμα της ναυπηγικής, αποτελώντας ένα πρωτοποριακό τύπο πλοίου. Ενσωμάτωνε πολλές καινοτομίες για την εποχή του. Ανελκυστήρες για γρήγορη πρόσβαση στα διάφορα καταστρώματα, χαμάμ, γυμναστήριο, πισίνα, ταχυδρομείο και υπέρμετρη πολυτέλεια, ιδιαίτερα το σέρβις και το φαγητό που πρόσφερε σε επιβάτες της Α' θέσης ήταν πολύ πλουσιότερο και από τα αντίστοιχα των σύγχρονων ξενοδοχείων 5 αστέρων. Για πολλούς εκείνη την εποχή χαρακτηριζόταν ως το αβύθιστο πλοίο, και τούτο διότι ουσιαστικά ήταν δύο πλοία το ένα εντός του άλλου όπου το ενδιάμεσο κενό αποτελούσαν τα πρωτοποριακά για τότε διπύθμενα καθώς και πλευρικοί χώροι δεξαμενών. ΄
Στις 23:40 14 Απριλίου 1912, κατά τη διάρκεια του παρθενικού ταξιδιού του, συγκρούστηκε με ένα παγόβουνο στον Ατλαντικό Ωκεανό.Παρ' όλες τις προσπάθειες που έγιναν να αποφύγει την σύγκρουση,(πίσω ολοταχώς, στροφή αριστερά) το μοιραίο δεν άργησε να γίνει καθώς το πλοίο είχε αναπτύξει την μέγιστη ταχύτητα γιατί ήθελαν να φτάσουν στο λιμάνι της Ν.Υόρκης πιο γρήγορα από το αναμενόμενο.
Το παγόβουνο έσκισε το κύτος του πλοίου, ξεκινώντας από την πλώρη, όπου κατέστρεψε και τα 5 στεγανά μέρη του πλοίου επιτρέποντας την εισροή υδάτων στο σκάφος.Το πλοίο είχε σχεδιαστεί έτσι ώστε ακόμα και αν πλημμύριζαν 4 στεγανά να μπορούσε να επιπλεύσει,όχι όμως και τα 5. Το πλοίο ήταν από τα πρώτα που χρησιμοποίησε το σήμα κινδύνου SOS, πρότερα και αντί αυτού χρησιμοποιούνταν το CQD (CQ Distress). Ο Τιτανικός βυθίστηκε δύο ώρες και σαράντα λεπτά αργότερα στις 02:20 στις 15 Απριλίου.Το κύτος κατά την βύθιση έσπασε σε 2 κομμάτια, αφού ενώ βυθιζόταν με την πλώρη προς τα κάτω και την πρύμνη προς τα πάνω, κόπηκε στην μέση το πλοίο, λόγω του τεράστιου μεγέθους της πρύμνης. Η βύθισή του παρέσυρε στο θάνατο περίπου 1.500 ανθρώπους με τους υπόλοιπους 700 να βρίσκονται στις σωσίβιες λέμβους και να παρακολουθούν το τραγικό γεγονός.Το ναυάγιο αυτό θεωρείται ένα από τα τραγικότερα "εν καιρώ ειρήνης" ναυάγια. Η περισυλλογή των διασωθέντων έγινε από το πλοίο 'Καρπάθια'. Εκατοντάδες άνθρωποι κατάφεραν να επιζήσουν από το ναυάγιο.
Σήμερα κανένας επιζών δεν βρίσκεται στην ζωή. Η τελευταία επιζήσασα από το ναυάγιο, Μιλβίνα Ντιν, απεβίωσε στις 31 Μαϊου του 2009 σε ηλικία 97 ετών.
Αδελφά σκάφη του Τιτανικού ήταν o "Βρεταννικός", που βυθίστηκε στα νερά του Αιγαίου (δυτικά της Νήσου Κέας) κατά τον Α' Π.Π. μετά από πρόσκρουσή του σε νάρκη, και το Ολύμπικ που το 1935 πήρε το παρατσούκλι "Παλαιός αξιόπιστος" λόγω της μακράς καριέρας του. To OLYMPIC ήταν το πρώτο της σειράς ναυπήγησης, όπου και η ομώνυμη κλάση (κατά ναυπήγηση) αυτών.
πηγή:el.wikipedia.org
Αποκάλυψη για τη νέα Ferrari F12 Berlinetta
FERRARI F12 BERLINETTA
Ο αντικαταστάτης της 599 GTB Fiorano είναι το ταχύτερο μοντέλο παραγωγής της Feerari και συγχρόνως ένα εντυπωσιακό από κάθε σκοπιά κουπέ, με κινητήρα 740 ίππων και κορυφαίο εν γένει τεχνολογικό υπόβαθρο!
Κινητήρας: V12
Κυβισμός: 6.262 κ.εκ.
Ισχύς: 740 ίπποι στις 8.500 σ.α.λ.
Ροπή: 690 Nm στις 6.000 σ.α.λ.
Ανώτατη ταχύτητα: 340 χλμ./ώρα
0-100 χλμ./ώρα: 3,1 δλ.
0-200 χλμ./ώρα: 8,5 δλ.
Μέση κατανάλωση: 15 λτ./100 χλμ.
Εκπομπές CO2: 350 γρ./χλμ.
Κατανομή βάρους: 46% εμπρός, 54% πίσω
Μήκος: 4.618 χλστ.
Πλάτος: 1.942 χλστ.
Ύψος: 1.273 χλστ.
Βάρος: 1.525 χλστ.
Ο αντικαταστάτης της 599 GTB Fiorano είναι το ταχύτερο μοντέλο παραγωγής της Feerari και συγχρόνως ένα εντυπωσιακό από κάθε σκοπιά κουπέ, με κινητήρα 740 ίππων και κορυφαίο εν γένει τεχνολογικό υπόβαθρο!
Κυβισμός: 6.262 κ.εκ.
Ισχύς: 740 ίπποι στις 8.500 σ.α.λ.
Ροπή: 690 Nm στις 6.000 σ.α.λ.
Ανώτατη ταχύτητα: 340 χλμ./ώρα
0-100 χλμ./ώρα: 3,1 δλ.
0-200 χλμ./ώρα: 8,5 δλ.
Μέση κατανάλωση: 15 λτ./100 χλμ.
Εκπομπές CO2: 350 γρ./χλμ.
Κατανομή βάρους: 46% εμπρός, 54% πίσω
Μήκος: 4.618 χλστ.
Πλάτος: 1.942 χλστ.
Ύψος: 1.273 χλστ.
Βάρος: 1.525 χλστ.
Έως τώρα, οι φήμες ήθελαν τον αντικαταστάτη της 599 GTB Fiorano, ο οποίος είδε σήμερα το φως της δημοσιότητας και επίσημα σε λίγες μέρες στην 82η Έκθεση της Γενεύης, να ονομάζεται 620GT. Τελικά, οι Ιταλοί έκαναν για μια ακόμα φορά την έκπληξη και αποφάσισαν να προικίσουν το νέο τους κουπέ με το όνομα F12 Berlinetta, ακολουθώντας την παράδειγμα των «κλασσικών» Ferrari σε ότι αφορά στην ονομασία τους (βλ. 250 GT Berlinetta). Επί της ουσίας, πρόκειται για ένα ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο, το οποίο διεκδικεί τις δικές του δάφνες στον τομέα της τεχνογνωσίας/τεχνολογίας, όντας την ίδια στιγμή ό,τι πιο γρήγορο έχει να παρουσιάσει σήμερα το διάσημο cavallino rampante (πάντοτε για χρήση σε δημόσιους δρόμους!).
Σημείο αναφοράς της νέας F12 Berlinetta είναι ο ατμοσφαιρικός V12 κινητήρας των 6.262 κ.εκ., ο οποίος προέρχεται από την τετρακίνητη FF και αποδίδει, ειδικά για την περίσταση χάρη στη… φροντίδα των μάγων της Ferrari, 740 ίππους και 690 Nm ροπής, εκ των οποίων το 80% είναι ήδη διαθέσιμο στις 2.500 σ.α.λ.! Σημειώνουμε με βάση τα παραπάνω πως η ειδική ισχύς του αυτοκινήτου έχει ως τιμή τους 118 ίππους/λίτρο, ενώ με δεδομένο το βάρος του αμαξώματος, η αναλογία κιλών/ίππο περιγράφεται από την εντυπωσιακή τιμή 2,1. Με όριο περιστροφής τις 8.700 σ.α.λ., ο εν λόγω κινητήρας, ο οποίος είναι τοποθετημένος, όπως και στο παρελθόν, εμπρός, συνεργάζεται με ένα 7τάχυτο κιβώτιο διπλού συμπλέκτη, μεταφέροντας ασφαλώς την κίνηση στους πίσω τροχούς. Συν τοις άλλοις, παρά τα εξαιρετικά αυτά επιτεύγματά του, ο κινητήρας αποδεικνύεται λιγότερο ενεργοβόρος σε σχέση με το παρελθόν και μάλιστα με λιγότερες κατά 30% εκπομπές ρύπων (350 gr/χλμ.).
Σε ότι αφορά στις επιδόσεις που εξασφαλίζει το 12κύλινδρο αυτό διαμάντι, η εικόνα πραγματικά αφήνει με το στόμα ανοιχτό ακόμα και τον πλέον δύσπιστο. Πιο συγκεκριμένα, με βάση τις επίσημες ανακοινώσεις των Ιταλών, η νέα F12 Berlinetta είναι σε θέση να επιταχύνει από στάση έως τα πρώτα 100 χλμ./ώρα σε μόλις 3,1 δλ., ενώ τα 0-200 χλμ./ώρα σε 8,5 δλ. Εξίσου εντυπωσιακός είναι ο ισχυρισμός των ανθρώπων της Ferrari πως το νέο τους κουπέ είναι το ταχύτερο μοντέλο παραγωγής της μάρκας στην ιδιόκτητη πίστα του Fiorano, με χρόνο για την κάλυψη ενός γύρου της τάξης των μόλις 1:23.00.
Από εκεί και πέρα, σε ότι αφορά στη μορφή του αμαξώματος (σ.σ.: προϊόν συνεργασίας του σχεδιαστικού τμήματος της Ferrari και του Pininfarina), αλλά και αυτή καθ’ αυτή τη δομή του, η εικόνα είναι εξίσου εντυπωσιακή. Πέρα από την προκλητική αισθητική του, σημείο αναφοράς αποτελεί το σύστημα Aero Bridge, όπως το αποκαλεί η ίδια η Ferrari, το οποίο διοχετεύει τον αέρα, μέσω των πλαϊνών αεραγωγών του καπό, στους θόλους των τροχών και εν συνεχεία αποβάλλεται από τα εντυπωσιακά «ανοίγματά» του, εμπρός από τις πόρτες. Στόχος της παραπάνω «κίνησης» είναι η βελτιστοποίηση της αεροδυναμικής συμπεριφοράς του αμαξώματος καθώς και η αποφυγή φαινομένων στροβιλισμού του αέρα στις υψηλές ταχύτητες. Σε κάθε περίπτωση, χάρη στο Aero Bridge, αλλά και μια πλειάδα άλλων λύσεων (σχεδιαστικών και όχι μόνο), το αμάξωμα της νέας F12 Belrinetta έχει να παρουσιάσει έναν εντυπωσιακό αεροδυναμικό συντελεστή οπισθέλκουσας, της τάξης των 0,299.
Σε σχέση με τις διαστάσεις του αυτοκινήτου, το οποίο έχει χτιστεί πάνω σε ένα εντελώς νέο, αλουμινένιο δάπεδο, με κατανομή βάρους ανάμεσα στους δύο άξονες της τάξης του 46/54 εμπρός/πίσω, το μήκος του σε σχέση με αυτό της 599 GTB Fiorano εμφανίζεται μειωμένο κατά 47 χλστ., ενώ μικρότερο κατά 20 χλστ. είναι και το πλάτος του. Σε αντίθεση, το ύψος έχει μειωθεί κατά 63 χλστ. Σε ότι αφορά στο εσωτερικό, οι σχετικές φωτογραφίες που σας παραθέτουμε, αν μη τι άλλο, αποδεικνύονται άκρως κατατοπιστικές τόσο σε σχέση με τις κορυφαίες, σε όλα τα επίπεδα, επιλογές της Ferrari, όσο και με τις σαφείς σχεδιαστικές επιρροές που έχει δεχθεί η καμπίνα της νέας F12 Berlinetta από τη μικρότερη 458 Italia.
πηγή: 4troxoi.gr
Το πιο επικίνδυνο μονοπάτι του κόσμου
ο El Caminito del Rey, δηλαδή το μονοπάτι του βασιλιά, βρίσκεται στην Ισπανία κοντά στην πόλη Μάλαγα. Το 1901 οι εργάτες των έργων υδροηλεκτρικής ενέργειας στην περιοχή διαπίστωσαν την ανάγκη ενός μονοπατιού επικοινωνίας μεταξύ των δύο πλευρών του ποταμού που περιβάλλεται από ιδιαίτερα απότομα βράχια. Έτσι δημιουργήθηκε το μονοπάτι με σκοπό την εύκολη επικοινωνία, τη μεταφορά προμηθειών και την επιθεώρηση και συντήρηση του έργου.
Όταν το έτος 1921, ο βασιλιάς της Ισπανίας Αλφόνσο ο 13ος διέσχισε το μονοπάτι για να εγκαινιάσει το φράγμα Conde del Guadalhorce, ο δρόμος απέκτησε τεράστια φήμη και πήρε την ονομασία «μονοπάτι του βασιλιά». Το μονοπάρι με πλάτος μόνο ένα μέτρο είναι κυριολεκτικά στην άκρη του γκρεμού, 240 μέτρα ψηλότερα από το ποτάμι που διασχίζει το φαράγγι. Άν και είναι εγκαταλελειμένο εδώ και πολλά χρόνια και τμήματά του έχουν καταρεύσει δεν είναι λίγοι εκείνοι οι τολμηροί, κυρίως ορειβάτες που επιχειρούν να διασχίσουν το δρόμο ρισκάροντας τη ζωή τους. Το πάθος για την περιπέτεια και τη μοναδική εμπειρία τους ογηγεί σε κάτι που είναι όχι μόνο παράνομο αλλά και εξαιρετικά παράτολμο.
πηγή:perierga.gr